Skip directly to content

Sylvesterconcerten 2014

Dankzij het harde werk van de” klassieke” helpers stonden zowel de “Concordia” als de St- Pieterskerk klaar om het volk te ontvangen met stijl: zoals gewoonlijk zou je kunnen zeggen, maar zo gewoon is dat niet altijd om de voorbereidende klus te klaren, laat staan om dan nadien alles weer af te breken zodat er geen vuiltje aan de kerklucht is als de trouwe kerkganger naar zijn kerkstoel stapt en de pastoor naar zijn altaar.
Terwijl er in de Concordia lekker werd gegeten, zorgden de verwarming in de kerk en de muzikanten er voor dat de instrumenten  de ideale temperatuur hadden om zaterdagavond aan het concert te beginnen. De klanken en projecties werden uitgetest en om het contextueel te schrijven: “klok”slag 20 uur gaven de harmonie en Olav het starschot met Signature van Jan Van de Roost. En hiermee werd de handtekening van de KH St Cecilia gezet onder het contract waarmee kwaliteit en genot worden verzekerd aan de toeschouwers.
En met een solist zoals Benny Laureyn werd dit kwaliteitslabel alleen nog maar groter. Het “Concerto for Alto Saxophone” van Binge gaf muziek op maat van elke toeschouwer: een romance bracht de nodige rust na de gejaagdheid van het 1e deel om dan nadien letterlijk af te ronden met het Rondo.
Het muzikale bezoek aan Petra en Kiev werd aangevuld door de prachtige projecties op het scherm achter de muzikanten zodat het publiek met een beetje verbeelding de reizen zelf aan het beleven was. En zo kan je natuurlijk doorgaan om elk stuk zijn plaatsje te geven in deze nieuwsbrief maar dat zou te zwaar overkomen voor wie rond deze feestdagen toch weer een beetje op zijn positieven moet komen. Dat konden het publiek, Peter, Benny en de muzikanten ook tijdens de 10 minuten durende pauze.
Gelukkig stond Benny zijn saxofoon na Csardas heet gloeiend (dixit Olav) om het publiek te verwarmen, want de kerk die liet het afweten. Ja, dat komt er van als de noodknop van de gastoevoer in een portaal staat waar wachtende en bibberende mensen soms nogal eens durven duwen om vlugger binnen te zijn. Maar de koude werd opgelost, want nadien kon het publiek zich verder verwarmen aan de idee om eventjes rijk te zijn samen met Fiddler on the roof en aan de heerlijke muziek van de Beatles met (meestal) aangename herinneringen uit de “tijd van toen”.
De “saxofonen” van onze harmonie volgden het voorbeeld van Benny om het publiek warm te houden en kregen een zeer verdiend en hartelijk applaus na hun solostukje “saxophonia”.
De handen van het publiek waren dus al goed opgewarmd toen ze uitgenodigd werden om mee te fluiten en te zingen tijdens Cine Marches. Na Speedy waarin Benny zijn laatste troeven toonde en “I wish you…” kon ook de inwendige mens verzorgd worden met een hartelijke pint of een lekker warm of fris drankje.
Een van de enige waarvan het zweet van het gezicht druppelde was Peter: dat kan ook niet anders als je geen minuut stil staat op die trede om met alle mogelijke spieren, tekens en gebaren het beste uit de muzikanten te halen. Zondag werd alles nog eens overgedaan en volgens een aantal mensen klonk het zelfs nog beter dan de dag voordien. Heel wat toeschouwers van die dag waren ook blij dat ze, ik citeer: “ meer zicht hadden op het podium en niet zo op mekaar geplakt zaten”.
Zowel zaterdag als zondag praatte Olav alles op een spontane, boeiende en betrokken manier de verschillende stukken aan mekaar en wist ook met zijn persoonlijke inbreng het hart van de mensen te verwarmen. 
Zondagavond stond de kerk er weer in zijn oorspronkelijke outfit bij al moesten de muren nog eventjes bekomen van de talrijke klanken en mensen die ze in ontvangst mochten nemen.J
Nu ook al het materiaal weer op zijn plaats staat, alles netjes afgewassen en opgeborgen is, het eigen huis terug aanschouwelijk gemaakt is, mag iedereen op het einde van deze brief toch nog eens extra in de verf gezet worden!
Dank aan iedereen die er voor zorgde dat: 
- kaarten en reserveringen konden verkocht worden en ook verkocht werden
- het publiek vriendelijk werd onthaald en verder geholpen werd
- het publiek veilig de straat kon oversteken
- de muzikanten tussendoor konden drinken
- het publiek lekker kon eten en na het concert iedereen ook kon drinken
- alles op zijn plaats stond 
- alles nadien opgeruimd werd
- wie iets vergat dit nog gauw oploste voor de ander
Dank aan de muzikanten voor hun stiptheid en inzet.
Dank aan iedereen die ik nu vergeten ben….
Maar vooral dank aan Peter om ons toch weer doorheen deze concerten te loodsen op zijn eigen en wijze manier.
Tags: