Skip directly to content

Geslaagd Adventure concertweekend van harmonie en jeugd

Wie dacht dat een concertweekend op zaterdag begint, is toch makkelijk een weekje te laat. Op maandag- en vrijdagavond waren verschillende vrijwilligers in de weer om een tribune te bouwen met licht, ballustrade en aan elkaar geschakelde stoelen. Er werd licht en geluid voorzien, de foyer werd volledig klaargemaakt, een gloednieuwe tent werd opgezet en in het magazijn een tweede toog ingericht.
Op zaterdag was harmoniezaal Concordia dan ook helemaal in orde. Ook de muzikanten besloten na een korte raccord dat ze er klaar voor waren. Op de bovenverdieping - waar met bijna 70 muzikanten nauwelijks nog een vrij plaatsje te vinden was - werden even voor acht de instrumenten nauwkeurig gestemd en nam iedereen netjes in de rij zijn plaats in het orkest in. De titel van het concert zou weinig betekenis hebben, als de muziek er niets mee te maken had. Daarom opende de harmonie gepast met Adventure zelf. Aan het einde van Cats kwam meteen de eerste verrassing. Gastzangeres Inge Sprangers verscheen aan de microfoon om samen met de harmonie "Memory" te zingen. Alvast het eerste kippenvelmoment van de avond. Met "Mijn leven is van mij" gingen we in dezelfde lijn verder. Met warme stem loodste presentatrice Annelien ondertussen het publiek door de volgende nummers.
Grote verbazing bij het publiek toen dirigent Peter Van Montfort met amper 8 muzikanten het eerste nummer na de pauze aanvatte. Eén na één kwamen de anderen er echter bij en tegen de laatste maten was het orkest compleet. Met enkele swingende maar ook ingetogen nummers waren we al snel aan het einde van de avond en sloot het opzwepende Brave af. Met nog een Spaans bisnummer toe waren we netjes op tijd klaar en kon iedereen nog lang napraten.Niet te lang natuurlijk, want zondag was er een tweede uitgave natuurlijk.
Zondag moest je eigenlijk al allergisch geworden zijn aan de zon om je luie zetel op je terras of in de tuin te verlaten om een concert in een toch vrij "donkere" zaal bij te wonen. En toch zat de tribune in de Concordia zaal vol. Het publiek was ook al meteen in vakantiestemming,en klapte gezwind mee toen Inge op een professionele en enthousiaste manier Buenos Aires bracht. Tijdens de pauze vonden de dorstigen vlug de weg naar Foyer en Adventure-café waardoor iedereen vlug bediend was en zelfs nog een zonnestraaltje kon meepikken. In het tweede deel verbaasde de jeugd, aangevuld door hier en daar wat "rijpere" jeugd, onder leiding van Kevin Van Giel het publiek des te meer.  
Tijdens de ludieke intrede van de harmonie op de tonen van Joy, peace and happiness konden de toeschouwers eens gefractioneerd zien en horen wie wat speelt. 
Na het concert viel er heel wat commentaar te sprokkelen bij het enthousiaste publiek: mooie muziek, prachtige samenwerking tussen jong en wat minder jong, het gemoedelijke karakter van de lokatie waar je iedere muzikant, zelfs op de laatste rij, ook eens van kortbij kan bezig zien, de frisse en perfect geschonken pint of frisdrank, de gezellige na-babbel ..., kortweg zeer geslaagd.
Wie kan in deze tijd nog zoveel pluimen steken op zijn hoed? De Koninklijke Harmonie St-Cecilia, wij dus!
 
Tags: